Categoriearchief: Nieuws

Augustus: tiende in het Duitse Quadrath-Ichendorf, winst in tijdrit van Oostende (B), vijftiende in Nispen en tweede in tijdrit van Noordeloos.

Marion startte de maand augustus goed. Ondanks het weer twijfelachtige weer, trok ze vijf augustus naar het Duitse Quadrath-Ichendorf voor een koers bij de elite-vrouwen op een voor haar bekend rondje: de eerste helft van het rondje omhoog en de tweede helft naar beneden met daarom een laatste bocht op volle snelheid en een sprint vals plat oplopend. Gelukkig bleef het droog. Vorig jaar wist ze daar ook een prijsje te pakken omdat het gepast selectief is. Dit jaar werd het vanuit het vertrek lastig. Enkele meiden van de Duitse nationale selectie maakten de koers vanuit het vertrek hard. Velen werden gelost en ook Marion moest flink aan de bak. Tenslotte bleef men met vijftien over. In de finale reed een trio weg. Zij steden voor de winst. Marion werd zevende in de sprint van de rest en pakte hiermee de tiende prijs. Veel meer moet er van haar niet meer verwacht worden: uitrijden en zo nu en dan een prijsje meepikken. Zie fotoboek. Lees verder

Doorstart lukt best ondanks de nog steeds wisselvallige weersomstandigheden: derde in tijdritten van Bornerbroek en van Nijeveen.

Een week na Zwevegem reed Marion in het Belgische Kontich een koers over 85 km onder dreigende luchten. Het bleef droog, Marion reed zonder problemen de koers uit in het peloton en had toch een beetje geluk…… de koers was nog maar juist gedaan of de hemelsluizen gingen weer wijd open: een hoosbui! Lees verder

Voor Marion viel de maand juni in het water, letterlijk en figuurlijk.

Marion wilde er in een van haar laatste jaren nog iets van maken. Dat wordt steeds moeilijker. Na een te koude en te natte start van het seizoen, weersomstandigheden waarin Marion nog nooit goed heeft kunnen presteren, leek op het einde van de maand mei de kentering te komen: warm en droog weer. Meteen gingen de fietsprestaties omhoog, een kwestie van tijd en de betere uitslagen zouden weer wel komen. Helaas, ook in juni was het zeer triest gesteld met het weer: een veel te natte maand met voor Marion menige geplande koers die ze vanwege de regen moest laten schieten. Lees verder

Warmer weer, beter draaiende benen, betere resultaten: derde in tijdrit Maasdijk.

Zoals Marion al vele jaren weet….. als het weer koud en nat is, wil haar lijf niet presteren. Dat was vroeger al, nu is het nog niet anders. Dat wetende was het niet vreemd dat Marion niet goed presteerde. Je wijt dit aan het weer, maar begint toch te twijfelen of het oude lijf zich over begint te geven aan de kalenderleeftijd van 56 jaar. Gewoon besloten het normale trainingsprogramma af te blijven werken, geen noodsprongen gaan maken, het goede weer af te wachten en dit drie tot vier weken zijn werk te laten doen. Marion besloot dat wanneer ze niet meer gewenste niveau zou kunnen halen, ze een stapje terug zou doen. Lees verder

Interview met Marion door Rijan van Leest uit het boekje Helden, gepresenteerd in het Brabantse Wielercafé.

Marion Bax

Uit liefde voor de sport

Rijan van Leest

In de jaren zeventig knechtte ze voor Keetie Hage, begin jaren tachtig nam ze afscheid van de wedstrijdsport en eind jaren negentig volgde haar comeback. Inmiddels is de 55-jarige Marion Bax uit Bavel de oudste Nederlandse wedstrijdrenster ooit. Ze blijft echter realistisch. “Ik houd er altijd rekening mee dat dit weleens mijn laatste seizoen kan zijn.”  Lees verder

Derde in tijdrit Almere, vierde in tijdrit van Puttershoek.

Een week na de trainingsstage in Calpe reed Marion een koers in het Duitse Uedem. Dit ging prima. Ze volgde probleemloos in het peloton, maar liet de massasprint, licht heuvelaf, vanwege het risico lopen. Ze werd eenentwintigste. Een week later reed ze bij de mannen van de BWF een koers op het Bredase Moleneind. Ondanks de hoge snelheid geen probleem. Ze finishte als vierde bij de vrouwen, welke deze dag talrijk vertegenwoordigd waren. De voor een dag later geplande koers van Waddinxveen, door Marion altijd gereden als trainingskoers voor de benodigde snelheid, heeft ze afgeschreven vanwege de regen/gladheid. Lees verder

Beginnetje van het nieuwe seizoen is gemaakt, gevolgd door trainingstage in het Spaanse Calpe.

Afgelopen winter was een heel andere winter dan Marion normaliter doormaakt. Ditmaal niet op vakantie naar het zuiden geweest. Normaal gaat ze in november of december op vakantie. Het weer was in oktober en november in Nederland te goed en dan is het lekker om eens een week thuis niet te veel te hoeven doen. Daarom aanvankelijk lekker doorgetraind. Op 1 december viel partner en trainingsmaatje Hans erg hard op zijn heup, waardoor hij 4 weken op krukken moest lopen. Dit, in combinatie met de vele regen in december, betekende voor Marion een maandje rust met soms een uurtje op de fietsergometer. In januari zou haar trainingsmaatje weer mee de weg op kunnen waren het niet dat toen, na de regen, de koude periode met de sneeuw zijn intrede deed. Weer vaak op de fietsergometer en spinnen bij Black and White. Is een goed alternatief, maar dan moet de periode niet te lang duren. De sneeuw was tevens de reden dat de eerste twee trainingsritten op het Bredase Moleneind niet door konden gaan, trainingsritten die Marion hard nodig heeft om snelheid en koersritme op te doen. Lees verder

Het seizoen 2011 was een toppertje!

Het seizoen 2011 werd een topseizoen! Hoewel Marion had verwacht een stapje terug te moeten doen gezien haar leeftijd, was dit in het geheel niet nodig. De vooraf bepaalde doelstellingen werden ruimschoots gehaald. Meer dan dat zelfs. Marion probeerde al enkele jaren een tiende wereldtitel aan haar palmares toe te voegen. Door de komst van het UCI-WK naar Stavelot kreeg ze een extra kans daartoe. Dit jaar wist ze de kaap van de tien te ronden. Ze pakte eerst haar tiende wereldtitel (bij de WMCF) op het onderdeel tijdrijden te Sankt Johann in Tirol om vervolgens twee weken later haar elfde wereldtitel (bij de UCI) te pakken in het Belgische Stavelot. Dit ook in de tijdrit. Verdere resumé: net als vorig seizoen 40 wedstrijden gereden, waarvan 31 maal in de prijzen en 26 toptienklasseringen. Daarnaast werd ze weer tweede in het WK weg te Sankt Johann in Tirol, tweede op het NK tijdrijden te Texel en derde op het DK tijdrijden te Prinsenbeek. Ook reed Marion naar winst in de tijdritten van Almere, Bleiswijk en Noordeloos, evenals de koppeltijdritten van Nijeveen en Puttershoek, respectievelijk met Ad van Broekhoven en Johan Gommers. Ook de verschillende toptienklasseringen bij de elite-vrouwen maakte dat Marion met heel veel voldoening terug kan kijken op het afgelopen seizoen.

Stoppen of doorgaan? Marion steekt hierin geen energie meer. Ze probeert te overwinteren zoals ze dit al jaren (met succes) doet. Ze hoopt hierbij op niet te veel sneeuw, pakt in komend voorjaar een trainingsstage rond het Spaanse Calpe (Costa Blanca), rijdt de trainingskoersen bij de BWF op het Bredase Moleneind en start vervolgens in de gemakkelijkere wegkoersen voor vrouwen. Dan zal blijken of ze het benodigde niveau nog haalt. Normaliter zal dit geen probleem zijn. Geeft haar lichaam aan dat het niet meer lukt, dan is dat het signaal een en ander eens te overwegen.

Laten we maar uitgaan, onder normale omstandigheden, van een nieuw seizoen 2012.

Veertiende in Uden, vijfde in Keulen (D), achtste in Kempen (D) en eerste in de koppeltijdrit te Puttershoek met maatje Johan Gommers.

De zaterdag na Stavelot, stond Marion aan de start van het criterium voor elite-vrouwen te Uden. Het was een criterium over 80 kilometer, wat zou finishen in het donker gezien de late start om18.00 start. Een mooi rondje, veel premies, gelukkig droog weer tot het einde (Buienradar had het gelukkig bij het rechte eind ondanks diverse, andere slechte voorspellingen). De koers stond bol van de schermutselingen, verschillende rensters moesten de rol lossen, tenslotte reden twee rensters definitief weg, een renster tussen de kop en het peloton, met daarin Marion. Het peloton spurtte af in het donker en Marion mocht de veertiende prijs mee naar huis nemen.

Een week later, zondag 25-09, reed Marion in Duitsland en wel in hartje centrum van Keulen. Het was een criterium voor elite-vrouwen op een snel rondje onder prima nazomerse omstandigheden. Door de hoge snelheid werd menig renster gelost. Tenslotte moest het restant van het peloton, na de nodige schermutselingen, sprinten voor de overwinning. Marion wist zich goed te positioneren. De voorlaatste bocht stuurde ze onderdoor en kon zo als vijfde de laatste bocht inrijden om vervolgens de sprint vol aan te gaan op deze korte aankomst. Aldus wist ze de goede positie te behouden en werd dus netjes vijfde. Zie foto.

De week daarop, zondag 2-10, reed Marion wederom in Duitsland en wel in Kempen voor het bekende criterium Rund um den Burg. Een criterium over een rondje met slechts een bocht rond de oude burcht. In de burcht een oud gerestaureerd centrum met restaurantjes en terassen. Erg gezellig! Maar dat is voor na de koers! De elite-vrouwen reden samen met de junioren een koers over 46,5 km. De vrouwen moesten twee ronden eerder afsprinten. Je zou zeggen dat de junioren het op dit erg snelle rondje wel uit elkaar zouden rijden… nee dus. De vrouwen bleven volgen en dicteerden mede de koers. Een massasprint was onvermijdelijk. Marion kwam bij een wegversmalling juist voor de laatste bocht niet helemaal gunstig uit, maar wist dit deels te herstellen en toch nog als achtste te finishen. Het wedstrijdgemiddelde bedroeg 42,5 kmpu. Zie foto.

Vandaag was dan het seizoenslot in Puttershoek waar een mixed koppeltijdrit over 21 kilometer werd verreden. Marion reed voor het eerst met Johan Gommers uit Wernhout. Helaas had Johan een erg drukke werkweek achter de rug, waardoor hij niet zijn normale niveau kon halen. Marion wist dat dit er mogelijk in zat, maakte de keuze met Johan te rijden, beiden konden het goed vinden en het ging toch nog gewoon goed. Marion en Johan wisten de winst in de koppeltijdrit naar zich toe te trekken, maar zouden met een fitte Johan een nog beter gemiddelde gerealiseerd hebben, een gemiddelde dat mede door het natte wegdek en de harde wind enigszins gedrukt werd. Ze pakten de winst, konden terugkijken op een goede tijdrit en smeedden achteraf al plannen voor volgend jaar…… Het is alles bij elkaar een erg goed en sterk seizoeneinde geworden!! Zie fotos. Uitslagen:

Keulen:

1 Gina HAATZ 2 Kathrin HAMMES3 Jana SCHEMMER 4 Maren SOSTMANN 5 Marion BAX (NED)6 Tamara SIEBERT 7 Alexandra JANKE 8 Anika WERHEIT 9 Sabrina HUCKS 10 Yvonne KILIAN 11 Lena STEGGER 12 Sarah CRAMOYSAM (GBR)13 Nadine JöRRES 14 Britt JANSEN (NED) 15 Christiane STEFANIC

Kempen:

1. Melanie Hessling2. Simona Janke3. Jana Schlemmer4. Lena Stegger5. Lisa Carolin Happke6. Anna Bianca Schnitzmeier7. Sofie van Horik (NED)8. Marion Bax (NED)9. Tamara Siebert (DEN)10. Linda Ringlever (NED)11. Moniek Tenniglo (NED)12. Christina Koep13. Dorothee Janke14. Sarah Cramoysan (GBR)15. Maren Sostmann16. Alexandra Janke17. Hannah Scheffer18. Christiane Stefanic19. Birte Schumann

Uitslag Puttershoek: 1. Marion Bax / Johan Gommers, 23.13 inclusief bonificatie, 2. Anneke Lubeek / Thomas van Roon, 25.45, 3. Joukje Braam / Remco van der Wegen, 28.45, 4. Daphne van Asten / Remco Peters, 32.08, 5. Louise Cornelis / Henk Vermaas, 32.56, 6. Jizka Helder / Wim Lokers, 34.40, 7. Leontine Gouwman / Marco van Geffen, 35.09

Uitslag Uden: 1. Lotte van Hoek 2. Henriette Woering 3. Sandra van Veghel 4. Claudia Koster 5. Damphny van den Brand 6. Inge Klep 7. Sophie de Boer 8. Hester Wagenaar 9. Ymke Stegink 10. Sofie van Horik 11. Carleen Baas 12. Britt Jansen 13. Ingeborg Bremmers 14. Marion Bax 15. Santiari Kusuma 16. Esmee Janssen 17.  Milou Meeuse 18. Anneke Lubeek 19. Yukiyo Hori 20. Sarah Cramayson

Marion had weer de moraal om er tot het laatst voor te gaan. Net zoals zij elk jaar de moraal tot en met oktober weet te behouden. Bovendien hoe langer je doorkoerst, hoe korter de winter is. Met een goede conditie en veel moraal door recent gereden goede uitslagen wordt het overwinteren alleen maar gemakkelijker. Hopelijk gaat dat lukken!

Tiende officiele UCI-wereldtitel te Stavelot, ditmaal op het onderdeel tijdrijden. Daarna een deceptie tijdens de wegkoers.

Twee weken nadat Marion Bax uit Bavel in het Oostenrijkse Sankt Johann in Tirol de wereldtitel tijdrijden pakte bij de WMCF, wist ze vandaag in het Belgische Stavelot bij de UCI eveneens de wereldtitel tijdrijden te veroveren. Het was de door haar felbegeerde tiende officiële UCI-wereldtitel. De omstandigheden en het parcours waren niet bepaald een kolfje naar de hand van Bax: twee klimmetjes van 2,5 kilometer, de laatste anderhalve kilometer over slechte kasseien, koud en regenachtig weer. Weersomstandigheden die het in de afdalingen en op de kasseien zeer gevaarlijk maakten. Toch wist zij in de 19,8 kilometer lange tijdrit de Australische Jenny Sammons met 37 seconden en de Nederlandse Matti Valks met 48 seconden te kloppen. De felbegeerde tiende wereldtitel was binnen. Een heerlijk gevoel.

 

Zo goed als het gevoel was na de tijdrit, zo slecht was het na de wegkoers. De wegkoers werd immers een ander verhaal. Marion wist dat het lastig zou worden op een parcours wat voor haar als niet-klimmer eigenlijk ondoenlijk is. Met een koers over 107 kilometer met de Rosier, de Haute Levee, de Stockeu, tweemaal de Wanne, de Ancienne Barriere en de Brume Sud is dat voor velen wel erg veel van het goede. Maar toch maar geprobeerd, je weet nooit.

In Stavelot aangekomen bleek de koers gereduceerd te zijn tot 70 kilometer en een aantal klimmen minder. Maar het bleef een lastige klus.

Marion weet in de groep de voet van de tweede klim, de Brume Sud, te bereiken, die erg stijl is. Velen zijn dan al gelost. Marion rijdt in haar categorie in derde positie en is al bijna zeker van de bronzen medaille. Immers, er volgt een afdaling (specialiteit van Marion), een vlak stuk van 15 kilometer naar Grand Halleux en vervolgens de Wanne net voor de finish. Marion zou zo goed als zeker met de groep, met daarin twee van haar concurrentes, aan de voet van de Wanne gekomen zijn. Niet dat dit veel meer opgeleverd zou hebben dan brons, maar dat is voor haar op dit parcours het hoogst haalbare.

Zoals verwacht wordt ze op deze tweede klim, de Brume Sud, gelost. Ze rijdt daar evenwel al vier minuten voor de Amerikaanse Vanessa Cooney. Ze ziet de eersten uit haar categorie nog voor zich uit rijden (twee minuten op de klim).

Wat gebeurd er dan? De ambulance passeert haar samen met de politie en deze meldt haar “elimine”. Ze werd dus uit koers genomen door de politie. Voor de veiligheid is onzin, daar de mannen nog rondreden en de vrouwen over het hele parcours rondreden, waarvan de meesten achter haar. Mentaal geknakt, mede door de afgelopen drukke weken, rijdt ze dan maar direct van Trois Ponts naar Stavelot. Wat doen eerder gelosten en "uit koers gehaalden" (zij reden immers achter haar)? Zij, waaronder Vanessa Cooney, rijden, waarschijnlijk de weg niet kennende, naar Grand Halleux, doen de Wanne, rijden over de finish en worden gewoon in de uitslag opgenomen! Staat gewoon Vanessa Cooney met Marion’s bronzen medaille op het podium. Belachelijk! Schande! Een wereldkampioenschap onwaardig!

Een wrang afscheid van het internationale podium! Zie fotoboek.